اخلاق و سیاست

اخلاق و سیاست (1)

تکبر سیاسی و رفتار مدنی

مشهور است که در نخستین سفر رضاشاه به استان لرستان قرار مي شود که سالارالدوله، خان بزرگ منطقه،در مراسم استقبال به نمایندگی ، مسوولان و شخصیت های محلی را به شاه معرفی کند. در این مراسم خسرو پسر سالارالدوله نیز حضور داشت. همچنین سالار اتومبيل فورد کهنه ی خود را که به تازگی خریداری کرده بود، برای به چشم زدن و به رخ کشیدن در کنار صف مقامات بومی پارک کرده بود.

رضاشاه از اتومبیل خود پیاده می شود و به سوی صف استقبال کنندگان  می رود. سالارالدوله که گامی از سایرین جلوتر ایستاده بود ؛ با صدای بلند خطاب به شاه می گوید: ((قربان من سالارالدوله! ، این پسرم خسروخان! آن هم اتولم فورد!  بقیه هم که داخل آدم نیستند!))

رضا شاه نمي تواند جلوی خنده اش را بگيرد و همه حاضران به خنده می افتند!

خود خواهی، خود بینی و تحقیر دیگران از بزرگترین آفاتی است که به  وفور در جوامع بدوی و غیرمدنی رایج است. این مشکل زمانی بیشتر جلوه می کند که این صفات ضد مدنی به عرصه ی قدرت و سیاست ورزی راه یابد! هر چه شأن و منزلت ظاهری قدرتمندان و سیاستمداران  بیشتر باشد؛غالبا ابتلا به این بیماری  بیشتر است.

به گمان نگارنده این آنومی اجتماعی همچنان در جامعه ی ما جاری است . قدرتمندان اگر چه به دلیل شرایط تحمیلی امروزین ، زمینه بروز  مستقیم این صفات را ندارند؛ اما در مکنونات قلبی بسیاری از آنان همانی است که بر زبان سالارالدوله در استقبال از رضاشاه جاری شد!