اخلاق و سیاست(53)
«تملق و چاپلوسی، مانع قانون گرایی و توسعه»
میرزاملکم خان در رساله فرقه کج بینان از تملق گویی و مدیحه سرایی ایرانیان انتقاد می کند و می نویسد:
« در سالی که وبا در ایران کشتار می کرد، نویسندگان می نوشتند...رقیمه(نامه) شریفه کریمه در احسن ازمنه واصل شد!
هیچ کس نمی پرسد که ای بی انصاف یاوه گو، "احسن ازمنه" که وقت وبایی باشد؛ اکرهش کی خواهد بود؟!»
منبع: کتاب "میرزاملکم خان" –به اهتمام اسماعیل رائین-صفحه 131
ملکم ؛ ضمن تحلیل شرایط ایرانیان در رساله ی "ندای عدالت" ، نشان می دهد که یکی از علت های واپس ماندگی و انحطاط ما وجود درباریان متملق و چاپلوس است.
او می نویسد که : « مانع دیگر ترقی ایران که باید با هزار شرمندگی اعتراف کرد، آن گروه متملقین است... که به جز هرج و مرج امور و پرورش حماقت دیگران هیچ وسیله زندگی ندارند.
همین که در دایره سلطنت اسم "قانون" می شنوند؛ فریاد می کنند:
" ای شاه این چه کفر است؟! چه قانونی بهتر از امر مبارک شاهنشاهی؟"!
منبع: ندای عدالت-جزوه ثانی- لندن 1323
ارادتمند: میرقیوم نیا